กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในสนามฝึก ทุกคนต่างมองซูหลิน
ลวดลายสีเทาขาวเหล่านั้นยังคงสลักอยู่บนพื้น ราวกับรากไม้ ราวกับเส้นเลือด งอกขึ้นมาจากใต้ดิน แน่นขนัด ปกคลุมทั้งสนามฝึก
“ซูหลิน!”
เหล่าจางแหวกออกมาจากฝูงคน สวมเครื่องแบบทหารที่ยับยู่ยี่ ผมยุ่งเหยิง ราวกับเพิ่งลุกจากเตียง
เขาเดินมาหน้าซูหลิน สำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า
“กลับมาแบบยังมีชีวิต?”
ซูหลินพยักหน้า “ยังมีชีวิต”
“ดี” เหล่าจางตบไหล่เขา “ยังมีชีวิตก็ดีแล้ว”
เหลยเจิ้นก็เดินเข้ามา