กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูหลินมองฝูงคนที่จากไป
ต่อไปก็คือการไปกวาดรอยแยกที่ดาวครามเพื่อเลื่อนระดับ
ซูหลินหลับตาลง
เพียงใจนึก
จิตสำนึกถูกดึงออกจากดาวต้นกำเนิด ข้ามความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด ลงมายังโลกที่ห้องเช่าห้องนั้นในนครราตรีมืดของดาวคราม
ดาวคราม ตลาดราตรี
นอกหน้าต่างยังคงมัว ๆ สีเทา แสงนีออนกะพริบวูบวาบ บนถนนนาน ๆ จะมีคนเดินผ่าน ก้มหน้า รีบเร่ง
เขาลุกขึ้นยืน ขยับคอเล็กน้อย
ในคลังเก็บวิญญาณ ยานบินระดับมายาสีเงินขาวลำนั้นยังอยู่
ได้เวลากลับแล้ว