กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหยียนเยี่ยนชะงักไป
“ซูหลิน…”
“หลีกไป”
เสียงของซูหลินไม่ดัง แต่หนักแน่นอย่างยิ่ง
เหยียนเยี่ยนอ้าปาก คิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อมองดวงตาคู่นั้นของเขา กลับพูดอะไรไม่ออก
มือของเธอค่อย ๆ คลายออก
หานปิงคิดจะพูด แต่ถูกอิ่งเริ่นคว้าตัวไว้
อิ่งเริ่นมองซูหลิน ใบ้ไปหนึ่งวินาที ก่อนพยักหน้า
“ระวังตัว”
ซูหลินไม่พูดอะไร เพียงพยักหน้า