เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“การทดสอบชั้นที่สอง: เส้นทางโลหิต”
เสียงเย็นยะเยือกนั้นก้องอยู่ในพระราชวัง ทุกคำเหมือนมีดกรีดลงบนกระดูก
“กฎเกณฑ์ง่ายมาก—เดินผ่านพระราชวังนี้ไปจนสุดทาง ในพระราชวังมีห้องเก้าสิบเก้าห้อง แต่ละห้องมี ‘ศพโลหิต’ หนึ่งศพ นายต้องเก็บหนึ่งหยดโลหิตจากศพโลหิตแต่ละศพ จึงจะเข้าห้องถัดไปได้”
“วิธีเก็บเลือดมีทางเดียว—”
“ใช้เลือดของนาย แลกกับเลือดของมัน”
“ในแต่ละห้องมีคมมีดโลหิตหนึ่งเล่ม หยิบมันขึ้นมาแทงเข้าตัวนาย นายเสียเลือดเท่าไร ศพโลหิตก็จะเสียเลือดเท่านั้น เมื่อพลังชีวิตที่นายเสียเท่ากับพลังชีวิตที่เหลืออยู่ภายในร่างศพโลหิต ศพโลหิตจะลืมตา นายสามารถเก็บหนึ่งหยดโลหิตจากหางตามันได้”
“ถ้าเลือดที่นายเสียไม่พอ ศพโลหิตจะไม่ตื่น ถ้าเลือดที่นายเสียมากเกินไป—”
เสียงนั้นหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะเบา ๆ
“นายจะตายที่นี่”
ซูหลินฟังจบ สีหน้าแทบไม่มีอะไร