กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ร้องทุกข์ว่าจน
จ้าวชีอวิ๋นถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง
“อาสะใภ้สาม พวกท่านยกย่องข้ามากเกินไปแล้ว”
“ท่านอ๋องของข้าเวลานี้ก็เป็นเพียงอ๋องว่างราชการที่มีแต่ยศศักดิ์ ไม่มีอำนาจจริงแม้แต่น้อย เงินเบี้ยหวัดเพียงนั้นต้องเลี้ยงดูทั้งจวนอ๋อง ฝืดเคืองมานานแล้ว ในจวนแทบจะไม่มีข้าวจะกินแล้ว”
พอคำนี้ออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวอวี้หูก็แข็งค้างทันที
นางสำรวจจ้าวชีอวิ๋นตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาเริ่มแหลมคมเสียดแทง
“จวนอ๋องไม่มีข้าวจะกินหรือ”
นางแค่นหัวเราะอย่างมีเลศนัย
“หากไม่ยอมช่วยเหลือญาติจน ๆ อย่างพวกเรา ก็บอกมาตรง ๆ ว่าไม่ยอม เจ้ามาแสร้งจนให้พวกเราดูที่นี่ทำไม”