กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 การแข่งขันเตะบอลโบราณ
หน้าอกของจ้าวชีหวงกระเพื่อมเป็นระลอก ความโกรธไม่อาจกดกลั้นไว้อีกต่อไป
นางเงยตาขึ้น จ้องเขม็งด้วยความโกรธไปยังบุรุษผู้กุมอำนาจทั่วหล้าผู้นี้
“แล้วพระคุณที่ฝ่าบาททรงสัญญาไว้กับข้าจะว่าอย่างไร?”
เว่ยหลั่นโจวเอนหลังพิงผนังรถที่อ่อนนุ่มอย่างสบายใจ ท่วงท่าขี้เกียจแฝงไว้ด้วยความหยิ่งยโสที่มองลงมายังสรรพชีวิต
เขาเงยหนังตาขึ้น มองนางด้วยรอยยิ้มที่เหมือนยิ้มก็ไม่ใช่ ยิ้มก็ใช่
“เจ้าอยากได้สิ่งใดกันเล่า ที่อัครเสนาบดีผู้นี้ให้เจ้าไม่ได้?”
คำพูดนี้จุดชนวนอารมณ์ทั้งหมดที่จ้าวชีหวงสะสมไว้
นางโกรธจนถึงขีดสุด กลับหัวเราะออกมา การเสแสร้งและการอดทนหลายวันมานี้ถูกโยนทิ้งไปเบื้องหลัง
“ข้าจะไป”