กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ตั้งธรรมเนียม
รอยยิ้มของจางหลิงเกออบอุ่นเป็นกันเองขึ้นอีกหลายส่วน นางก้าวเท้าขึ้นไปข้างหน้าด้วยตนเอง
“ช่างบังเอิญเสียจริง ข้ามาถือศีลกินเจกับท่านย่าที่นี่ คิดไม่ถึงว่าจะได้พบคุณหนูเฝิง”
“อัครเสนาบดีเว่ยมีสง่าราศีเลิศล้ำ คุณหนูเฝิงมีพี่ตาร่วมสกุลเช่นนี้ ช่างเป็นวาสนาดีจริง ๆ”
คำยกยอเพียงไม่กี่ประโยคที่พอเหมาะพอเจาะ ก็ทำให้ระยะห่างระหว่างสองนางใกล้ชิดกันขึ้น
ความประทับใจที่เฝิงเชียนเชียนมีต่อนางก็ดีขึ้นไม่น้อย
ทั้งสองนางทักทายกันสองสามประโยค จางหลิงเกอก็ทำทีเป็นไม่ตั้งใจหันเหหัวข้อสนทนาไปเสีย
“พูดถึงเรื่องนี้ วันก่อนข้าเห็นกองทัพปีศาจทมิฬใต้บังคับบัญชาของอัครเสนาบดีเว่ยอยู่กลางถนน พวกเขาพาตัวจ้าวชีหวงไปกลางตลาด ไม่ทราบว่าอัครเสนาบดีเว่ยทำเช่นนี้ด้วยเจตนาใด”