กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 คนหลงทาง
จ้าวชีหวงปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ แล้วสั่งเขา “เจ้าไปดูสิ หากไม่มีผู้ใดแล้ว พวกเราก็ออกไป”
ปลายเท้าของเว่ยหลั่นโจวแตะผนังหลุมเบา ๆ แล้วกระโดดออกไปอย่างว่องไว
ครู่หนึ่งต่อมา ใบหน้าของเว่ยหลั่นโจวก็ปรากฏขึ้นเหนือปากหลุมอีกครั้ง
“ไม่มีผู้ใดแล้ว”
เขายืนอยู่ริมหลุม แล้วยื่นมือไปทางนาง
จ้าวชีหวงวางมือบนมือเขา อาศัยแรงนั้นพยุงตัวออกจากหลุม
นางปัดฝุ่นที่ติดอยู่บนชายกระโปรง แล้วกวาดตามองรอบกาย
สิ่งที่เห็นล้วนเป็นไผ่เขียวสูงตรง เมื่อลมพัดผ่าน ใบไผ่ก็ส่งเสียงกรอบแกรบ
“ป่าไผ่ผืนนี้กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ พวกเราคงไม่หลงทางกระมัง”