กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ขึ้นมา
จ้าวชีหวงพลิกกายนอนตะแคง ใช้มือเท้าศีรษะ มิยอมมองเขา
ในใจคิดว่าบนเรือลำนี้ไร้ผู้คนรอบด้าน สายลมเย็นพัดผ่านเอื่อย ๆ
เว่ยหลั่นโจวคงไม่ถึงกับอยู่กลางทะเลสาบเช่นนี้ แล้วยังบังคับให้นางท่องตำราเขียนเรียงความวิเคราะห์การปกครองกระมัง
แสงไฟสองฝั่งสะท้อนอยู่ในผืนน้ำ งดงามราวภาพวาด
จ้าวชีหวงหรี่ตา หาวแล้วเอ่ยอย่างปลงอนิจจัง “ยามดีทัศนียภาพงามเช่นนี้ หากมีเสียงดนตรีสักหน่อยก็คงดี”
ผู้ที่เอาแต่นั่งเงียบอยู่หัวเรือพลันขยับกาย
เว่ยหลั่นโจวชูนิ้วเรียวยาวออกไป เด็ดใบไม้ใบหนึ่งจากกิ่งที่ลูบผ่านกราบเรือมาอย่างสบาย ๆ
เขานำใบไม้เขียวบางนั้นขึ้นจรดริมฝีปาก