กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 สนามประลอง
“สู้คนไม่เป็นหรือ?”
“ไม่เคยเรียนมาก่อน ทำอย่างไรดี?”
หน้าต่างในห้องไม่ได้ปิด แสงจันทร์ขาวกระจ่างสาดผ่านหน้าต่างเข้ามาอย่างอิสระ ทิ้งแสงนวลอาบพื้นเป็นผืน
ในที่สุดหมิงเย่หลีก็ลุกขึ้น ร่างสูงใหญ่กำยำค่อย ๆ ปรากฏชัดใต้แสงจันทร์ ทีละน้อยในสายตาของเพียนรั่ว
แววตาของเขาเย็นชาและแฝงอันตราย ริมฝีปากบางสีแดงคลี่ยิ้มอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ แสงจันทร์ยิ่งขับให้ดูน่าขนลุก
“ง่ายมาก อีก 6 วันจะถึงด่านทดสอบครั้งที่ 3 ข้าจะสอนให้เจ้ารู้จักสู้คน”
เพียนรั่วยังไม่ทันเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา ก็รู้สึกว่าคอเสื้อถูกเขากระชากขึ้นอย่างแรง