กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 สิ่งใดคล้ายคลึงกันย่อมรวมอยู่ด้วยกัน
“ข่าวลือหรือ?” เพียนรั่วไม่เข้าใจ
ไต้โม่เม้มริมฝีปาก ดูคล้ายมีบางอย่างที่พูดยาก
เพียนรั่วหันไปมองไต้เหิง “เจ้าพูด”
“ก็คือว่าคุณหนูประพฤติตนไม่สำรวม ด้านหนึ่งส่งสายตาให้แก่องค์รัชทายาท อีกด้านก็ยังไปพัวพันกับท่านราชครู…”
ไต้เหิงพูดช้ามาก เสียงเบาลงเรื่อย ๆ พอพูดถึงตอนท้ายก็ไม่กล้าพูดต่อ
เพียนรั่วแค่นเสียงเย็นชา ไม่ต้องให้พูดต่อ นางก็เดาได้
สิ่งที่ไต้เหิงพูดคงจะนับว่าสุภาพแล้ว เกรงว่าคำพูดที่แพร่ไปตามท้องถนนจะฟังไม่เข้าหูยิ่งกว่านี้
แต่เรื่องทุกอย่างล้วนมีเหตุ เพียนรั่วคิดไม่ตกว่าคำพูดที่ว่านางพัวพันกับหมิงเย่หลีนั้นแพร่ออกมาได้อย่างไร?