กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 สี่ตำลึงปัดพันชั่ง
ทันทีที่มาถึงโถงหน้า ตระกูลฝานก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ พุ่งเข้ามาคว้าไหล่อันบอบบางของเพียนรั่วไว้แน่น ก่อนร่ำไห้คุกเข่าลง เปลือกตาบวมแดงเป็นปื้น แม้แต่น้ำเสียงก็คล้ายจะแหบพร่าจนฟังแทบไม่ได้
“เพียนรั่ว อาสะใภ้รองขอร้องเจ้า ได้โปรดเมตตาช่วยเพียนหรานด้วยเถิด…”
เสียง “ตุบ” เมื่อหัวเข่ากระทบพื้นทำเอาเพียนรั่วสะดุ้งตกใจอย่างยิ่ง ตระกูลหลัวเห็นดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มเย้ยหยันบางเบา
“โอ้ น้องสะใภ้รอง อย่างไรเจ้าก็เป็นผู้อาวุโสของเพียนรั่ว คุกเข่าลงง่าย ๆ เช่นนี้ช่างผิดธรรมเนียม หรือจงใจอยากให้เพียนรั่วบ้านข้ารู้สึกผิดจนไม่สบายใจหรือ?”