กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 อึดอัดแน่นหน้าอก มึนศีรษะอยู่บ้าง
เพียนรั่วยืนอยู่นอกประตู สูดลมหายใจและปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง
แม้ตอนนี้นางจะไม่จำเป็นต้องจงใจแสดงบทหญิงมารยาสาไถยอย่างซ่างกวนเพียนรั่วอีกแล้ว แต่เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ไปมา นางก็ยังเห็นว่าการปรากฏตัวด้วยภาพลักษณ์ดอกบัวขาวน่าจะรอบคอบที่สุด
ราวหนึ่งนาทีผ่านไป เพียนรั่วคิดว่าอารมณ์ของตนเตรียมพร้อมได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว จึงยื่นนิ้วเรียวงามออกไปเคาะประตูเรือนเยว่อู่เบา ๆ