กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 เด็กหนุ่มขุมทรัพย์
อู๋เหย่ไม่รู้ว่าหยิบรถเข็นออกมาจากที่ใด บนนั้นปูด้วยขนจิ้งจอกหิมะพันปีสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่ง เขาประคองเพียนรั่ววางลงบนรถเข็นอย่างระมัดระวัง ก่อนพานางเข้าไปยังคลังสมบัติแห่งหนึ่งในมิติของเขา เพียนรั่วถึงกับตาค้าง
สิ่งของระยิบระยับวาววับราวกับ “บุหลิงบุหลิง” มีมากมายจนนับไม่ถ้วน แทบส่องจนตาแก่ ๆ ของเพียนรั่วพร่ามัว ภูเขาทองภูเขาเงินในตำนานเมื่อเทียบกับสมบัติเหล่านี้แล้วแทบไม่นับเป็นอะไร