กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 ที่แท้ก็เป็นราชาเก็บของตกขั้นมหากาพย์
ราวห้านาทีผ่านไป ความคิดของสะระแหน่จึงกลับมาเข้าร่องเข้ารอยอีกครั้ง เวลานี้ชายผู้นั้นดูเหมือนจะหลับไปจริง ๆ ใบหน้าซีดเซียวและซูบผอม ดูอ่อนแอไร้พิษภัย
สะระแหน่จ้องใบหน้านั้นเขม็ง ราวกับอยากจ้องให้มันผลิดอกออกมา
เขาบอกว่าเขาเป็นอสูรมิติ มีนามเดิมว่ามิติห้วงโกลาหล
ทว่าในนิยายต้นฉบับของสะระแหน่ ไม่มีการกำหนดให้มีอสูรมิติอยู่เลย กล่าวคือ เขาเป็นตัวละครที่โผล่เพิ่มขึ้นมาอย่างไร้ที่มา
ในเมื่อบท ที่นางกำหนดไว้แต่แรกไม่มีอสูรมิติ เช่นนั้นก็หมายความว่า อู๋เหย่คืออสูรมิติเพียงตัวเดียวในโลกนี้หรือ?