กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 เทพผู้ช่วยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
“ดี เช่นนั้นเราสองคนร่วมแรงกันผลักฟ้าดินผืนนี้ให้พังทลายเสีย”
คิดจะให้อันอันเป็นเครื่องบูชายัญอย่างสงบเสงี่ยม แล้วกลายเป็นอาหารในปากมังกรยักษ์ตนนี้หรือ?
หึ ไม่พบกันสิบปี คนพวกนั้นยังคงน่ารังเกียจเหมือนเดิม
รอบกายซ่างกวนเพียนอู่แผ่กลิ่นอายสังหารอันเคร่งขรึมไร้สีไร้รูปขึ้นมา ก่อนค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเกลียวคลื่น ปะทะดึงรั้งกับสายฟ้ารอบกายอสูรแร้งมังกร โลกสีเทาขาวพลันดูราวกับแบ่งเป็นสองฟาก สะระแหน่ยืนอยู่ข้างซ่างกวนเพียนอู่โดยไม่ลังเล