เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 505 อู๋สวีละอายใจจนก้มหน้า
อู๋สวีพึมพำกับตัวเอง พลางพยุงกายลุกขึ้นยืนด้วยความมึนงง
“อูเซิ่งเหยียน?” เมื่อเห็นชัดว่าคนที่นอนอยู่บนพื้นคืออูเซิ่งเหยียน เขาก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ
“ผู้อาวุโส! สัตว์อสูร! อสูรจิ้งจอก!” อูเซิ่งเหยียนรีบเตือนอู๋สวี จิ้งจอกมารแปดหางตัวนั้นยังไม่ได้ไปไหนไกล ซ้ำยังคอยจ้องมองมาอย่างมาดร้ายอยู่ตรงนั้นเอง!
“หืม?” อู๋สวีหันกลับไปมอง ก็เห็นอสูรจิ้งจอกขั้นแปรสุญญะช่วงสูงสุดตัวหนึ่งกำลังจ้องเขม็งมาที่ตนจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้กลิ่นอายอันคุ้นเคยและน่าสะอิดสะเอียนของขุมนรกโยวหมิงเหมือนเดิม
เช่นนี้ก็กระอักกระอ่วนแล้ว
หลังผ่านการต่อสู้ตะลุมบอนในแดนปรโลก แล้วยังข้ามผ่านม่านพลังกั้นระหว่างสองโลกมาจากหลุมดำ สภาพของอู๋สวีในยามนี้เรียกได้ว่าไม่เหลืออะไรติดตัวอยู่เลยจริง ๆ