เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 สัญชาตญาณตกทอด
อู๋สวียืนนิ่งทื่ออยู่ที่เดิมมานานกว่าครึ่งก้านธูปแล้ว เบื้องหน้าหินอำพันก้อนใหญ่ ยังมีคนหนุ่มสาวสองคนกำลังมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความงุนงง
“ท่านอาจารย์! คนผู้นี้เป็นอะไรไปแล้วหรือเจ้าคะ?” อวี่เหวินเยว่เห็นอู๋สวีไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปเคาะหินอำพันยักษ์ที่ขังอาจารย์ของตนไว้ “เอ๊ะ?”
นางพบว่า เงาร่างของอาจารย์ตนในหินอำพันยักษ์ก็หยุดนิ่งไปแล้วเช่นกัน
จี้อวิ๋นซึ่งยืนอยู่ด้านหลังอู๋สวี ก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบหนึ่งก้าว จ้องมองอวี่เหวินเยว่อย่างเย็นชา อู๋สวีเพียงพานางมาที่รอยแยกบนเขานี้ด้วยกัน แต่ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรให้ฟังมากนัก
อีกทั้งตอนมาถึง สีหน้าของอู๋สวีก็ดูย่ำแย่มาตลอด ทำให้จี้อวิ๋นเกิดความแคลงใจอยู่เต็มอก
ไม่เพียงแค่จี้อวิ๋น จิ้งจอกขาวน้อยและชื่อหู่ต่างก็เพิ่มความระแวดระวังต่ออวี่เหวินเยว่รวมถึงหินอำพันยักษ์ด้านหลังนางเช่นกัน