เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 352 เศษเสี้ยวแก่นเทวะ
“ยามที่โลกของข้าพังทลาย มีกลิ่นอายอันน่าสะอิดสะเอียนสีเลือดสายหนึ่งบุกรุกเข้ามา ข้าอยู่ที่นี่มาหลายร้อยปีแล้ว และเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ ข้าก็สัมผัสได้ถึงมันในบริเวณแถบนี้เช่นกัน” เยว่ซาซาไม่รู้เลยว่ากระบี่ประจำกายของคู่กรณีตนอยู่ตรงหน้านี้เอง แถมเมื่อครู่ยังพยายามข่มขู่นางอีกด้วย
หากให้นางรู้เข้า ไม่รู้เลยว่าจะเกิดผลลัพธ์เช่นไรตามมา! อู๋สวีไม่กล้าแม้แต่จะคิด
ทว่าคำพูดของเยว่ซาซาก็ช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานของอู๋สวี สิ่งที่เยว่ซาซาสังเกตเห็นย่อมเป็นกลิ่นอายของขุมนรกโยวหมิงอย่างไม่ต้องสงสัย ข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนที่สุดก็คือวานรอสูรที่ดุร้ายตนนั้น เพราะการแปดเปื้อนของกลิ่นอายขุมนรกโยวหมิงนี่เอง จึงทำให้สัตว์อสูรที่เดิมทีไม่ได้โดดเด่นอะไร มีพลังฝีมือพุ่งทะยานขึ้นมาได้ในระยะเวลาอันสั้น