เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 คางคกเพลิง หัวใจเพลิง
“ท่านผู้อาวุโส คางคกเพลิงตัวนี้มีความพิเศษอันใดหรือขอรับ ถึงได้ดึงดูดคนมากมายมาชิงกันเช่นนี้?” มู่เป่ยเหย่อดถามอูหานอวิ๋นไม่ได้
“ไม่ใช่คนหลายกลุ่มมาแย่งกันหรอก คนกลุ่มใหญ่นั่นเป็นพวกเดียวกันทั้งหมด ขอนึกดูหน่อย... อืม น่าจะเป็นตระกูลหานแห่งเมืองเยว่หลานที่เป็นหัวหอก” อูหานอวิ๋นลุกขึ้นยืนเช่นกัน “คางคกเพลิงนำไปทำยาได้ นำไปหลอมศาสตราได้ อีกทั้งยังเป็นของกดเตาสำหรับเตาหลอมโอสถชั้นยอดอีกด้วย คางคกเพลิงจัดเป็นสิ่งไร้ชีวิตที่มีคุณลักษณะของสิ่งมีชีวิต ของสิ่งนี้พบเห็นได้ยากในท้องตลาด ขอเพียงปรากฏขึ้นมาก็มักมีผู้บำเพ็ญสำคัญผิดว่าเป็นสมบัติวิเศษทั่วไปแล้วแย่งชิงกัน จากนั้นก็จะถูกสำนักใหญ่แย่งชิงไปอีกทอด ไม่เคยมีข้อยกเว้น”
“สมบัติวิเศษทุกชิ้นที่ปรากฏสู่โลก ก็เป็นไปตามขั้นตอนนี้ทั้งนั้นมิใช่หรือขอรับ!” มู่เป่ยเหย่ถามอย่างไม่เข้าใจ สำนักใหญ่พวกนั้น ขอเพียงมีของวิเศษดี ๆ ปรากฏขึ้นมา ย่อมไม่มีทางไม่ยื่นมือเข้ามายุ่ง
“หึ อย่างน้อยสำนักหนานอูของข้าก็ไม่ได้แย่งไปเสียทุกอย่าง สำนักใหญ่เมื่อถึงระดับหนึ่ง ย่อมมีของบางอย่างที่มองไม่เข้าตาอยู่แล้ว ” อูหานอวิ๋นกล่าวอย่างไม่แยแส “คนพวกนี้ดูคางคกเพลิงไม่ออกหรอก ต่อให้รู้จักก็ไม่มีวิธีนำไปใช้ ให้พวกเขาไปก็มีแต่จะสิ้นเปลืองเปล่า ๆ!”
“สุดท้ายก็ยังเป็นคำพูดแบบเดิม ๆ ของสำนักใหญ่อยู่ดี! ” มู่เป่ยเหย่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความเผด็จการในคำพูดของอูหานอวิ๋น