เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เขามีจุดยืนที่ต้องยึดมั่น
ม้าดำรีบขยับเท้าหลบ ทว่าสายฟ้าอสนีเคราะห์สายที่สองฟาดลงมาแล้ว ด้วยความตื่นตระหนก มันจึงก้าวตามจังหวะของมหาค่ายกลเก้าอสูรพิทักษ์กายไม่ทัน
คราวนี้มู่เป่ยเหย่ยิ่งน่าเวทนากว่าเดิม ต้องแบกรับอานุภาพของสายฟ้าอสนีเคราะห์ไปอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง!
ใบหน้าของเขาดำเกรียมจนมองเห็นเพียงตาขาวกับฟันเท่านั้น
“ไม่เป็นไร! ต้าเฮย เจ้าอย่าลนลาน! เจ้าไม่ได้โง่ พรสวรรค์ของเจ้าดียิ่ง ข้ารู้ดี!” มู่เป่ยเหย่นับเป็นผู้ควบคุมอสูรที่ยอดเยี่ยม สัตว์อสูรทั้งหมดที่รวบรวมมาล้วนเป็นตัวที่เขาเลี้ยงดูมาแต่เล็ก จึงผูกพันลึกซึ้งกับพวกมันทุกตัว
ม้าดำต้าเฮยมองมู่เป่ยเหย่ที่ไหม้เกรียมด้วยความรู้สึกผิด เมื่อได้รับกำลังใจจากเขา มันก็ส่งเสียงร้องก้องอย่างแน่วแน่ ฮึดสู้ขึ้นมาเต็มร้อย!
สายฟ้าอสนีเคราะห์สายที่สามโถมลงมาอย่างใจร้อน อานุภาพทวีคูณยิ่งขึ้นกว่าเดิม!
คราวนี้มหาค่ายกลเก้าอสูรพิทักษ์กายสำแดงฤทธิ์เดชที่พึงมีได้เสียที ช่วยต้านทานอานุภาพของสายฟ้าอสนีเคราะห์ไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม มู่เป่ยเหย่ที่อยู่กลางค่ายกลเพียงแค่ได้รับแรงสะเทือนจากแรงกดดันเล็กน้อย ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอันใด ในใจจึงเปี่ยมด้วยความยินดี!