เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 องค์หญิงของข้าอยู่ที่ใด?
ข่าวคราวที่ทำให้ยุทธภพปั่นป่วนเหล่านี้ อู๋สวีกับเหอปี้ยังไม่รู้เรื่อง
ไฉนจึงไม่รู้? เพราะอู๋สวีไม่มีทางยอมควักหยกเซียนหนึ่งก้อนเพื่อซื้อบันทึกข่าวเซียนมาอ่านแน่ สำหรับเขาและสำนักเสวียนสุ่ยแล้ว นั่นฟุ่มเฟือยเกินไป บันทึกข่าวเซียนนั้น แม้จะพ้นกำหนดเวลาไปนานมากแล้ว แต่เพราะยังขายให้คนธรรมดาได้ ราคาจึงยังสูงลิบลิ่วอยู่เสมอ
อีกประการ ทั้งศิษย์พี่น้องคู่นี้บวกมู่เป่ยเหย่อีกหนึ่งคน ต่างเร่งรุดเดินทางทั้งวันทั้งคืน ไม่ได้หย่อนไปกว่าเจ็ดวันที่มู่เป่ยเหย่วิ่งหนีเอาชีวิตรอดเลย ตลอดทางพวกเขาพยายามไม่หยุดพักตามเมืองใหญ่เมืองเล็ก จะหาที่ซื้อเสบียงกรังตุนไว้ก็ต่อเมื่อท้องของอู๋สวีหิวจนทนไม่ไหวจริง ๆ เท่านั้น
“มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?! เสียเวลาชะมัด!” อู๋สวียัดหมั่นโถวเต็มปาก สำลักจนหน้าดำหน้าแดง
เหอปี้รีบส่งน้ำเปล่าให้อู๋สวี “ศิษย์พี่ พวกเราเดินไปกินไปดีหรือไม่? ปริมาณที่ท่านกินนี่มันน่าตกใจเกินไปแล้ว พวกเราโดนคนมุงดูหมดแล้วเนี่ย!”
นี่เป็นครั้งที่สามในรอบเจ็ดวันของพวกเขาที่ต้องตุนเสบียง ก่อนจะตุน อู๋สวีจะมุ่งหน้าไปร้านหมั่นโถวซาลาเปาแถวนั้นเพื่อสวาปามอย่างบ้าคลั่งรอบหนึ่ง อีกทั้งปริมาณที่กินก็ยิ่งมายิ่งมหาศาล