เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 บ่วงรักอาลัย
เมื่อกู้ชิงชิงกับอวิ่นเอ๋อร์เห็นรองเท้าที่เด็กวัดตัวน้อยยกขึ้นมาเป็นหลักฐานเกลี้ยกล่อมศิษย์พี่ ทั้งสองก็ชะงักฝีเท้าลงพร้อมกัน
นั่นคือรองเท้าของอู๋สวี ทั้งคู่จำได้เป็นอย่างดี เพราะมันเป็นรองเท้าที่อู๋สวีเย็บขึ้นมากับมือ
ความจนของสำนักเสวียนสุ่ยไม่ใช่เรื่องล้อเล่น อู๋สวีจึงหัดทำของใช้เองตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนการเย็บรองเท้าก็คือหนึ่งในพรสวรรค์อันน่าทึ่งที่เขาค้นพบ คนทั่วไปคงยากจะจินตนาการได้ว่า ผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่ง สิ่งที่ทำให้เขาดีใจที่สุดหลังบรรลุขั้นสร้างฐาน ก็คือเวลาเย็บพื้นรองเท้าแล้วไม่ต้องออกแรงดันเข็มให้เมื่อยมืออีกต่อไป
อู๋สวีเคยบอกว่าจะสอนกู้ชิงชิงเย็บรองเท้า แม้ตอนนั้นกู้ชิงชิงจะแสร้งทำเป็นสนใจ มองดูอู๋สวีเย็บรองเท้าให้ทุกคนในสำนักเสวียนสุ่ยจนครบ แต่สุดท้ายนางก็บอกว่าเรียนไม่ไหว สู้เอาเวลาไปอ่านหนังสือนิยายแก้เบื่อยังดีกว่า อู๋สวีเองก็เคยพูดกับอวิ่นเอ๋อร์เช่นกันว่าจะสอนนางเย็บรองเท้า เพราะเห็นว่าอวิ่นเอ๋อร์เป็นเด็กสาว เอาแต่สู้รบตบมือทุกวันมันไม่ดี งานเย็บปักถักร้อยแท้ ๆ เขาคงสอนไม่ได้ แต่เรื่องเย็บพื้นรองเท้านั้นเขาสอนให้ได้แน่
อวิ่นเอ๋อร์อยากเรียนมากจริง ๆ นางอยากจะเย็บรองเท้าให้อู๋สวีกับเหอปี้คนละคู่