เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 เทียบของต้องโยนทิ้ง
เจ้าเสือแดงหดคอกลับตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเบิกตาเสือขึ้นโต แววตาเป็นประกายวาววับ
กินโอสถกำเนิดอสูรแล้วจะได้รวมแก่นอสูร! ถึงตอนนั้นพลังย่อมกล้าแข็ง ไม่ต้องถูกคนไล่ล่า ไม่ต้องถูกคนจับลูบหัวลูบหาง แล้วก็ไม่ต้องถูกเอาไปขายอีกแล้ว! ‘กิน! ข้าผู้เป็นราชาทนกล้ำกลืนมาทั้งชีวิต ตอนนี้พอกินเจ้าโอสถกำเนิดอสูรนี่แล้วได้แก่นอสูรมา ข้าจะได้ลืมตาอ้าปากเสียที หากทำไม่สำเร็จ ก็ไม่ต่างอะไรกับการไปโดดหน้าผาจบชีวิตเสือตัวหนึ่งหรอกน่า! กิน!’
“โฮก!” เจ้าเสือแดงครางต่ำคำรามฮึดขึ้นมา พอตัดสินใจได้ด้วยความตื่นเต้นจัด มันก็อ้าปากงับมือของอู๋สวีเข้าไปทั้งข้าง
“เฮ้ย! เจ้าโง่นี่! ไหงกลืนมือข้าเข้าไปด้วยล่ะเนี่ย! รีบคายออกมาเร็ว!” อู๋สวีตกใจจนสะดุ้ง ไม่นึกเลยว่าเจ้าเสือแดงจะเซ่อซ่าถึงขั้นงับมือตัวเองเข้าไปด้วย
เคราะห์ดีที่เจ้าเสือแดงยังรู้จักยั้งแรงอยู่บ้าง จึงไม่ได้กัดจนอู๋สวีบาดเจ็บ พอดึงมือออกมาได้ โอสถกำเนิดอสูรในมือก็หายไปแล้ว ถูกมันกลืนลงท้องไปเรียบร้อย
“ไปได้แล้ว! ไปนอนหมอบในลานเรือนเองเลยไป! ถ้ารู้สึกไม่ค่อยชอบกลตรงไหน ก็ร้องครางให้ดังขึ้นมาหน่อย ถึงตอนนั้นค่อยให้ผู้อาวุโสหลี่ช่วยตรวจดูให้!” อู๋สวีเตะก้นเจ้าเสือแดงอย่างหงุดหงิด แล้วยังแสร้งทำหน้าหนาหันไปพูดกับหลี่หวนเจี้ยน