เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ไอภูตพัวพันร่าง
ทางด้านอู๋สวีกับกู้ชิงชิงคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ทว่าเหอปี้กลับเดินขึ้นไปยืนบนลานประลองด้วยท่าทางผ่อนคลายสบายใจ ก่อนหน้านี้นั่งขัดสมาธิอยู่นาน แข้งขาจึงรู้สึกขัด ๆ ไปบ้าง เมื่อคู่ต่อสู้ยังไม่ขึ้นมา เหอปี้จึงเริ่มขยับแข้งขยับขา ยืดเส้นยืดสายไปมาด้วยตัวเองก่อน
“เจ้าเด็กบ้านี่! ไม่รู้จะรีบร้อนอะไรนักหนา!” อู๋สวีบ่นพึมพำ พลางชำเลืองมองเฟิงหรั่นที่ยังคงมีสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก
อูเจ๋อผู้เป็นคู่ต่อสู้ของเหอปี้ และถูกมองว่าจะต้องทะลุเข้าสู่สี่คนสุดท้ายได้อย่างแน่นอน ในยามนี้กำลังยืนอยู่บนที่สูงลิบลิ่วบนท้องฟ้า ทุกคนด้านล่างต่างรอคอยเขาอยู่ ทว่าเจ้าตัวกลับนั่งอยู่ที่ริมขอบก้อนหินด้วยสีหน้าจนปัญญา
“น่ารำคาญจริง ๆ เลย! ทำไมข้าถึงไม่มีโชคเหมือนพี่สาวบ้างนะ! กว่าจะเจอคนเก่ง ๆ ก็รอบสี่คนสุดท้ายเข้าไปแล้ว!” อูเจ๋อยกมือเท้าคาง พลางพึมพำกับตัวเอง “เจ้าหมอนี่ดูเหมือนจะเก่งขึ้นกว่าตอนสู้กับซือเหวินเมื่อวานไม่น้อยเลยนี่นา! สัตว์ประหลาดมาจากไหนกันเนี่ย! อิจฉาพี่สาวชะมัด เมื่อสี่ปีก่อนนางได้มุกภูตมาจากสระวิเศษ พลังฝีมือก็เลยพุ่งทะยาน ข้าเองก็อยากจะสบายแบบนั้นบ้างจัง!”