เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ลอยหน้าลอยตา
ทั่วทั้งลานเงียบกริบ ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างพากันตกตะลึงจนตาค้าง
หากปราณกระบี่ขนาดยักษ์ที่เฟิงหรั่นใช้ในคราวแรกยังพอเข้าใจได้ว่ามีดีแค่รูปทรงภายนอก เช่นนั้นปราณกระบี่ทั้งสี่สายที่นางใช้รับมือกับเยิ่นเฉวียนซ่างก็คือเครื่องพิสูจน์ฝีมืออันแท้จริงอย่างสิ้นเชิง
ปราณกระบี่เมื่อถูกปล่อยออกไปแล้ว ย่อมยากจะควบคุมได้อีก ต่อให้เป็นปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ยังสามารถหลบหลีกหรือทำลายทิ้งได้ ทว่าปราณกระบี่ของเฟิงหรั่นกลับราวกับมีเนื้อแท้ที่จับต้องได้ การจู่โจมอันทรงพลังของเยิ่นเฉวียนซ่างไม่อาจทำลายมันลงได้ ซ้ำร้ายกระบองวายุอสนีที่ทำจากไม้ต้องอสนีบาต ซึ่งเดิมทีควรจะแข็งแกร่งทนทานเทียบเท่าศิลาเหล็ก กลับถูกตัดขาดไปท่อนหนึ่งอย่างง่ายดายลอยหน้าลอยตาเช่นนั้นเอง!
บรรดาผู้ชมต่างปรบมือให้อย่างไม่เสียดายแรง
มีผู้ที่ดูไม่ออกเอ่ยถามขึ้นมา “ท่านอวี้ เป็นเพราะปราณกระบี่ของแม่หนูเฟิงหรั่นคนนี้พิเศษ หรือว่าเจ้าเยิ่นเฉวียนซ่างนั่นมันฝีมือปลอมกันแน่?”
ท่านอวี้กล่าวอย่างอารมณ์ไม่ดีว่า “หากเจ้ามีกำลังถึงขั้นแก่นทอง ก็ลองไปรับกระบองของเยิ่นเฉวียนซ่างนั่นดูสักทีสิ!”
“เช่นนั้นข้าก็ยิ่งไม่เข้าใจ ตอนที่เยิ่นเฉวียนซ่างทิ้งตัวลงมาจากกลางเวหาแล้วฟาดลงมา เสียงดังกระหึ่มกึกก้องปานสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ไฉนจึงทำลายปราณกระบี่ของเฟิงหรั่นไม่ได้เล่า?”