เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 โอสถต้นกำเนิดอสูร
ชื่อหู่เผ่นพรวดออกไป เมื่อวิ่งผ่านยายเฒ่ายวี๋ที่โดนประกายสายฟ้าฟาดจนชานอนกองอยู่บนหินก้อนใหญ่ มันก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ยายแก่คนนี้ไม่เพียงมุ่งร้ายต่อชื่อหู่กับอวิ่นเอ๋อร์ แม้กระทั่งต่อชายหนุ่มที่ตนเองเรียกว่านายน้อย นางก็ยังเต็มไปด้วยเจตนาร้ายเช่นกัน อวิ่นเอ๋อร์จึงตบหลังชื่อหู่เบา ๆ ส่งสัญญาณให้มันจากไปทันที
‘คนพวกนี้จะตีกันเอง ข้าอย่าไปยุ่งดีกว่า อีกอย่างฝ่ายนั้นมีคนเก่งตั้งหลายคน สู้กันจริง ๆ ข้าก็ใช่ว่าจะชนะเสียหน่อย ข้าไม่ได้โง่นะ!’ อวิ่นเอ๋อร์รีบจะไปหาพวกอู๋สวี ไม่มีเวลามาพัวพันกับคนกลุ่มนี้ อีกทั้งนอกจากยายแก่ตรงหน้านี่แล้ว คนอื่น ๆ ก็ดูเหมือนจะไม่กล้ามีเรื่องกับนาง
“ยายเฒ่ายวี๋ บังอาจนัก!” มู่เป่ยเหย่เองก็เกือบจะโดนวงแหวนสายฟ้าของอวิ่นเอ๋อร์ลูกหลงเข้าให้ ในใจยิ่งเคียดแค้นที่ยายเฒ่ายวี๋คอยแต่จะหาทางทำร้ายตนอยู่ตลอดเวลา มือขวาของเขาสอดเข้าไปในถุงแพรข้างเอว หยิบลูกแก้วอสูรวิญญาณลูกหนึ่งขว้างใส่ยายเฒ่ายวี๋
ร่างของยายเฒ่ายวี๋ยังคงชาด้าน พอเห็นมู่เป่ยเหย่ขว้างลูกแก้วอสูรวิญญาณออกมา งูหลามยักษ์สีม่วงตัวหนึ่งก็คำรามก้องกลางเวหา พุ่งดิ่งลงมาหานาง ยายเฒ่ายวี๋ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ตะโกนลั่น “นายน้อย! บ่าวชราทำเพื่อเห็นแก่นายน้อยนะเจ้าคะ! บ่าวชรา... อื้อ...”