เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 โชคดีของชีวิตเสือ
“นายน้อย พวกเราล้อมจับได้แล้วขอรับ” อูฉี่ หนึ่งในผู้ติดตามที่มู่เป่ยเหย่เรียกว่าพี่ เอ่ยกับมู่เป่ยเหย่ที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง อูฉี่เองก็เป็นยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญทั้งการล่าและควบคุมอสูร เขาเป็นชาวแดนเถื่อนแดนเหนือ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวกายคล้ำเข้ม ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นอยู่บนใบหน้าที่หยาบกร้านดั่งหินผา ดูแล้วช่างขัดตายิ่งนัก
“ดี! ล้อมเลย!” มู่เป่ยเหย่ออกคำสั่งตามนั้น คนข้างกายเขาทั้งสี่กระจายตัวออกไปทันที ครู่เดียวก็มีสองคนปรากฏตัวขึ้นขวางหน้าชื่อหู่ สกัดเส้นทางหนีของมันไว้
ชื่อหู่คิดจะเบี่ยงไปทางอื่น ทว่ากลับพบว่ารอบด้านล้วนมีแรงกดดันอันทรงพลังคอยคุกคาม จึงทำได้เพียงชะงักฝีเท้า ความจริงแล้วชื่อหู่วิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว เมื่อครู่มันยังเหลียวมองรอบ ๆ ว่ามีหน้าผาหรือชะง่อนผาบ้างหรือไม่ คราวก่อนถูกคนไล่ล่า มันยอมกระโดดหน้าผาเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของพยัคฆ์ หากต้องโดดอีกสักคราเพื่อจบชีวิตเสือชาตินี้ก็ไม่เห็นจะเป็นไร!
เพียงแต่เสียดายนัก... คงไม่ได้กินเนื้อย่างฝีมืออวิ่นเอ๋อร์อีกแล้ว!
ชื่อหู่ไม่อาจสมหวัง พวกมู่เป่ยเหย่นั้นชำนาญกว่าคนกลุ่มก่อนมากนัก แท้จริงแล้วพวกเขาจงใจต้อนชื่อหู่มาทางนี้ ไม่ได้ไล่ล่าอย่างไร้ทิศทาง