เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 หญิงงามอาบน้ำใต้แสงจันทร์
เหยื่อที่ชื่อหู่ระมัดระวังไปล่ากลับมาไม่ได้ขึ้นโต๊ะอาหารของพวกอู๋สวี มันกลัวว่าจะถูกยอดฝีมือของสำนักเซียนเหมินจับไปถลกหนังเลาะกระดูกเสือเข้าจริง ๆ การล่าครั้งนี้จึงใช้เวลานานโข
หลังจากอู๋สวีกับกู้ชิงชิงคุยกันเสร็จ กู้ชิงชิงก็ให้คนงานของยอดเขามู่หลานยกอาหารเลิศรสมาเต็มโต๊ะ พอชื่อหู่กลับมา พวกเขาก็กินกันจนเกือบจะหมดแล้ว
ชื่อหู่รู้สึกน้อยใจยิ่งนัก! ทำไมถึงไม่รอราชาเสืออย่างข้าบ้างเลยล่ะเนี่ย!
ยังดีที่เมื่ออยู่ด้วยกันมานาน อวิ่นเอ๋อร์จึงรู้ใจชื่อหู่ นางนำเหยื่อที่มันล่ามาไปชำแหละเพื่อย่างให้ชื่อหู่กินโดยเฉพาะ
ชื่อหู่จึงนอนหมอบอยู่ข้างกายอวิ่นเอ๋อร์อย่างว่าง่าย ดวงตาเสือจ้องเนื้อย่างที่อวิ่นเอ๋อร์คอยพลิกกลับไปมาไม่วางตา พลางสูดจมูกฟุดฟิดเป็นระยะ
"ศิษย์พี่ งานชุมนุมไข่มุกเร้นสมุทรนั่นต้องประลองอะไรกันหรือ ข้าลองคิดดูแล้ว ตลอดทางท่านไม่เคยเล่าให้ข้าฟังเลยสักนิด!" เหอปี้ฟื้นตัวนานแล้ว ตอนนี้กินจนอิ่มแปล้นอนพิงเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์
"ก็แค่ดวลกันตัวต่อตัว" อู๋สวีจิบชา ในใจยังคงคิดคำนวณว่าจะเอ่ยปากให้เหอปี้ย้ายไปอยู่สำนักเซียนเหมินอย่างไรดี
"แค่นี้เองหรือ" เหอปี้รู้สึกว่ามีอะไรทะแม่ง ๆ