เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 โลหิตหัวใจครึ่งหนึ่ง
ผู้เฒ่าขอทานรับการโขกศีรษะสามครั้งของอู๋สวีกับเหอปี้อย่างผึ่งผาย
"ข้ายังไม่ได้ถ่ายทอดวิชาฉบับสมบูรณ์ให้เหอปี้เสียหน่อย พวกเจ้าไม่ต้องรีบร้อนขอบอกขอบใจข้าหรอก!"
เหอปี้กลอกตาขึ้นฟ้า มีคำนี้ทำไมไม่พูดแต่แรก!
"แต่วิชาของข้ามีค่าสูงส่งกว่าการโขกศีรษะสามครั้งของพวกเจ้าสองคนมากนัก ความจริงแล้วข้ายังมีเงื่อนไขอยู่อีก" ผู้เฒ่าขอทานเอ่ยตรงไปตรงมา
ในใจอู๋สวีก็เข้าใจดี การแลกเปลี่ยนที่มีเงื่อนไขกลับทำให้เขาสบายใจขึ้น "ขอผู้อาวุโสโปรดบอกมาเถิด พวกเราต้องทำตามให้ได้อย่างแน่นอน!"
"วิชานี้ของข้าไม่อาจสอนให้เจ้าหมดในคราวเดียวได้หรอกนะเหอปี้" คำพูดนี้ของผู้เฒ่าขอทานเหมือนถอยร่นกลับไปอีกก้าว ทำเอาเหอปี้ต้องกลอกตาใส่อีกรอบ
"ไอ้หนู! ขืนยังกลอกตาใส่ข้าอีก เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะควักลูกตาเจ้าออกมา?" ผู้เฒ่าขอทานเองก็รู้สึกว่าตนเกินไปอยู่บ้าง จึงได้แต่ขู่เสียงเหี้ยมใส่เหอปี้ เพื่อห้ามไม่ให้เจ้าเด็กทื่อคนนี้เสียมารยาทกับตนไม่หยุดหย่อน!
"ผู้อาวุโส เหอปี้เขายังเด็ก ท่านอย่าได้ถือสาทะเลาะกับเขาเลยขอรับ! ผู้อาวุโสมีอะไรก็บอกมาตรง ๆ ได้เลย" อู๋สวีรีบไกล่เกลี่ย