เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 เยาะเย้ยถากถาง
หลินเล่อเฉิงมีสีหน้ากระอักกระอ่วน เหอปี้กับอวิ่นเอ๋อร์ก็หน้าถอดสีไปเล็กน้อย มีเพียงอู๋สวีที่ทำท่าทางไม่ยี่หระ อาศัยคำพูดไร้มารยาทของฮูหยินหลินหาทางลงให้ตนเองทันที
“เช่นนั้นย่อมมิกล้ารบกวนขอรับ! พวกผู้น้อยศิษย์พี่น้องกำลังรีบเดินทางไปยังสำนักหยวนหมิงเพื่อคารวะท่านเจ้าสำนักฟ่าน กำหนดการล่าช้ามามากแล้ว เร่งเดินทางตอนนี้น่าจะดีกว่า!”
“ศิษย์พี่อู๋ ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว พักสักคืนค่อยไปเถอะ!” หลินเล่อเฉิงไม่สนใจสีหน้าของมารดา ยังคงเอ่ยรั้งไว้ ปากพูดกับอู๋สวี แต่สายตากลับจับจ้องอยู่ที่อวิ่นเอ๋อร์
สีหน้าของฮูหยินหลินปรากฏแววไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด
“ไม่ละ ไม่ละ! ศิษย์น้องหลิน! น้ำใจของเจ้าพวกเรารับไว้ด้วยใจแล้ว!” อู๋สวีรีบแก้สถานการณ์ เขารู้สึกว่าการล่วงเกินฮูหยินหลินจะยิ่งถ่วงเป้าหมายในการไปสำนักหยวนหมิงมากกว่าการล่วงเกินหลินเล่อเฉิงเสียอีก “พวกเราเดินทางล่าช้ากว่ากำหนดมาหลายวันแล้ว หลังจากคารวะท่านเจ้าสำนักฟ่านยังต้องรีบไปสำนักเซียนเหมินเพื่อเข้าร่วมงานชุมนุมไข่มุกเร้นสมุทรอีก! หากไม่ไหวจริง ๆ พวกเราก็จะไปหาที่พักในเมืองอิ่น”
“โอ้?” หลังเสียหน้าให้เหอปี้ นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเล่อเฉิงหันมามองเหอปี้อย่างจริงจัง เขารู้ว่าเหอปี้มีฝีมือไม่ธรรมดา อย่างน้อยการที่ขั้นรวมปราณสามารถปล่อยลมปราณออกนอกร่างได้เหมือนขั้นสร้างฐาน ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความพิเศษของเหอปี้แล้ว