เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ฮูหยินหลิน
อู๋สวีบ่ายเบี่ยงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมรับข้อเสนอของหลินเล่อเฉิงที่จะมุ่งหน้าไปยังเมืองอิ่นด้วยกัน
ทั้งสองฝ่ายนัดแนะกันว่าจะไปพบกันที่ริมถนนสถานีพักม้าในอีกสักครู่ หลินเล่อเฉิงจึงพาลูกสมุนล่วงหน้าไปก่อน แต่ก่อนจะไป หลินเล่อเฉิงก็เดินเข้าไปหาอวิ่นเอ๋อร์ด้วยท่าทีที่ตนคิดว่าสง่างามยิ่ง ค้อมคารวะทักทาย ทั้งยังบอกว่าพวกเขามีรถม้าคันหนึ่ง ถึงเวลานั้นจะให้อวิ่นเอ๋อร์ขึ้นไปนั่งได้
อวิ่นเอ๋อร์งงงันเป็นไก่ตาแตก กลับเป็นเหอปี้ที่มองเจตนาของหลินเล่อเฉิงออก และรู้สึกดูแคลนคนผู้นี้ไม่น้อย
พอกลุ่มของหลินเล่อเฉิงไปไกลแล้ว เหอปี้ก็นั่งยอง ๆ ลงเอานิ้วจิ้มเสือใหญ่ที่นั่งหมอบอยู่ข้างเท้าเขาอย่างว่าง่าย "นี่! ตัวโตขนาดนี้ แถมยังเป็นสัตว์อสูร ทำไมถึงโดนคนพรรค์นั้นเล่นงานจนสะบักสะบอมได้ล่ะ?"
เสือใหญ่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
"เสืออสูรตัวนี้ไม่อยากไปแล้วงั้นรึ? ใคร ๆ ก็บอกว่าสัตว์อสูรสติปัญญามีจำกัด แต่ข้าว่าสติปัญญาของมันไม่เบาเลยนะ แทบจะตามเจ้าทันอยู่แล้ว!" อู๋สวีมองดูเสือใหญ่ที่เพียงยืนสี่ขาตัวก็สูงถึงช่วงเอวของตนแล้ว เห็นมันไม่มีทีท่าว่าจะกลับเข้าป่า แถมยังทำท่าเหมือนจะติดตามเหอปี้ จึงกล่าวกลั้วหัวเราะ