กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 122 ดอกเตอร์เฉิน: ความกระตือรือร้นของเมืองต้าชวน ผมรับมือไม่ไหว!!
ท่ามกลางตัวเมือง
คลื่นเงามืดสีดำสายหนึ่ง
ก่อตัวเป็นเส้นตรงขึ้นมาแบบนั้น ส่วนกู้ไป๋ที่อยู่ข้างใน
เท้าเหยียบอยู่บนกระดานโต้คลื่นเงา ความเร็วพุ่งทะยาน สิ่งกีดขวางสารพัดไร้ความหมาย เคลื่อนที่ทะลุผ่านเมืองไปด้วยท่วงท่าไม่เป็นไปตามรูปแบบอย่างยิ่ง
“เชี่ย ซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์!!”
“ไม่ใช่แล้ว นี่ใครวะ? ถึงกับมาคอสเพลย์เป็นซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์เลยเหรอ?”
“ให้ตายสิ วิวัฒนาการแล้วไม่พกฉันไปด้วยใช่ไหม ตอนนี้พวกผู้มีพลังพิเศษเอิกเกริกกันขนาดนี้แล้วเหรอ?”
กลุ่มคนหนุ่มสาวริมทาง
พอเห็นภาพนี้ต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตาม ๆ กัน