กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 61 กู้ไป๋: ใครก็ได้ เอาใบรับรองผู้ป่วยจิตเวชของฉันมาซิ!
ทางนี้เพิ่งจะแลกเปลี่ยนกันเสร็จสิ้น
ทางผอ.หลี่ก็มีสายโทรศัพท์เข้ามา
ปลายสายส่งเสียงกระวนกระวายใจของฮั่วเสวียนมา…
“เสี่ยวหลี่เหรอ ใช่ ๆ ๆ กู้ไป๋กับพวกเด็กหนุ่มกลุ่มนั้นเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้มีเรื่องขัดแย้งกันใช่ไหม”
ผอ.หลี่มองไปทางกู้ไป๋
แล้วมองไปยังกลุ่มคนที่ประคองกันอยู่ด้านหลังซึ่งน้ำตาตกในจนไร้น้ำตาจะไหล
เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงคลุมเครือว่า “คือว่า อาจจะ น่าจะ อยู่ร่วมกันได้อย่างกลมเกลียวดีมาก พวกเขาคลุกคลีตีโมงจนเข้ากันได้ดี ตอนนี้ถึงขั้น ‘ดีใจจนเนื้อเต้น’ กันเลยครับ”
ดีใจจนเนื้อเต้นแบบเห็นท้องฟ้าสีครามของจริงเลยทีเดียว
เมื่อได้ยินคำตอบนี้