เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ความห่างเหิน
เคนนีสีหน้าหม่นหมองถือศีรษะของอีซานบารอนเดินตรงไปทางไอดี
เมื่อมาถึงหน้าห้องของไอดี เคนนีก็ถูกเวนติกับกองทหารองครักษ์จักรพรรดิที่อยู่ใต้บังคับบัญชาสกัดไว้
เวนติมองศีรษะในมือของเคนนีราวกับไม่เห็น ยังคงทำหน้าตายิ้มตาหยี “โอ๊ะโอ๋ ท่านแม่ทัพเคนนีทำไมดูท่าทางไม่ค่อยมีความสุขนะ”
เคนนีถึงกับขี้เกียจขยับเปลือกตา “หลีกไป”
ดวงตาที่ปิดหยีของเวนติเปิดขึ้นเล็กน้อย ร่างกายไม่ขยับ “โลกช่างงดงามเช่นนี้ ท่านแม่ทัพเคนนียังอย่าใจร้อนเกินไปเลย การตัดสินใจตอนใจร้อนมักทำให้ต้องเสียใจ กลับไปนอนสักตื่นดีกว่านะ”
เคนนีไม่พูดอะไรอีก ยืนจ้องเวนติจากที่สูงกองทหารองครักษ์จักรพรรดิที่อยู่ข้างหลังเวนติก็รวมตัวเข้ามาทันที ดูท่าอีกไม่นานก็จะลงมือกัน
“เวนติ ให้เคนนีเข้ามา”
“ครับ”