กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 ดาบและปืน
ฟูนินาร้องจนเสียงแหบแห้ง มือไม้เต้นรำอย่างลืมตัวเต็มที่
เมื่อเพลงจบลง ลีไวก็มีเหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัวแล้ว
“ในที่สุดก็จบสักทีหรือ”
ฟูนินาตะโกนอีกครั้ง “สุภาพบุรุษทั้งหลาย สุภาพสตรีทั้งหลาย พวกคุณชอบเพลงนี้ไหม”
“ชอบ!”
“วู้!”
“ไม่เลวเลย!”
ฟูนินาหมุนตัวอย่างสง่างาม “งั้นก็ร้องอีกสักร้อยรอบเลย!”