บทที่ 74 ความคิดอันต่ำช้า

บทที่ 74 ความคิดอันต่ำช้า

เพราะนัดกับควอนจองอูไว้ว่าจะออกไปกินมื้อค่ำด้วยกัน ทั้งสองจึงนั่งรถคันเดียวกันไปยังย่านอัพกูจอง เมื่อไปถึงจึงพบว่าเป็นร้านโอมากาเสะแบบเคาน์เตอร์เชฟชื่อดังแห่งหนึ่ง

เมื่อวานเธอเพียงแค่พูดคุยกับยูนาในคาเฟ่เรื่องอาหารญี่ปุ่นอร่อย ๆ เท่านั้น ตอนนั้นจองอูกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เธอจึงคิดว่าเขาคงไม่ได้ยินว่าพวกเธอกำลังพูดถึงอะไรกัน

ใครจะคิดว่าวันนี้เขาจะพาเธอมาที่นี่จริง ๆ

บรรยากาศภายในร้านสงบและเรียบหรู ไม่มีลูกค้าคนอื่นอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

“รู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยากกินร้านนี้?”

ขณะพูด เธอเหลือบมองสีหน้าของควอนจองอูตอนนั่งลง

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย ไม่มีคำอธิบายอะไรมากมาย เพียงหยิบถ้วยชาขึ้นมา...แอบดีใจอยู่หรือเปล่านะ?

เมื่อเทียบกับการได้ลิ้มรสอาหารอร่อย ๆ แล้ว ดูเหมือนสิ่งที่เขาพึงพอใจยิ่งกว่าคือช่วงเวลาที่ได้เห็นเธอมีความสุขและสมใจ

ความรู้สึกในวินาทีนั้นช่างประหลาด