บทที่ 66 เกม

บทที่ 66 เกม

ช่วงเวลากลางวันช่างสั้นเหลือเกิน

นักเรียนส่วนใหญ่ใช้เวลาช่วงกลางวันไปกับการเล่นเลื่อนหิมะและสกี แต่พอถึงบ่ายสามหรือสี่โมงก็จำต้องกลับมารวมตัวกันในกระท่อมหิมะที่โรงเรียนจัดเตรียมไว้ให้

เปลวไฟในเตาผิงลุกโชนอย่างอบอุ่น กลิ่นหอมของไม้สนที่กำลังเผาไหม้ผสมผสานกับไออุ่น แผ่กระจายไปทั่วห้อง

กลุ่มนักเรียนที่ไม่มีอะไรทำต่างนั่งเล่นไพ่ฆ่าเวลา ตั้งใจจะรอจนถึงสามทุ่มกว่า แล้วค่อยออกไปดูแสงเหนือด้านนอก

หลังเข้าสู่ช่วงเวลาออมแสงฤดูหนาว แสงเหนือในฟินแลนด์จะปรากฏให้เห็นบ่อยขึ้น หากโชคดี ตลอดหลายคืนที่อยู่ในแลปแลนด์ก็อาจได้เห็นทุกคืน ตั้งแต่สามทุ่มกว่าไปจนถึงตีหนึ่งหรือตีสอง

แพ็กยุนฮีกับควอนจองอูเพิ่งกลับมาถึงห้องนั่งเล่นส่วนกลางของกระท่อมหิมะ ทั้งคู่ยังไม่ทันเดินเข้าไปด้านใน ก็ถูกยุนฮีซึ่งสายตาไวเหลือบมาเห็นเสียก่อน

“ยุนฮี! มานี่เร็ว มาเล่นเกมจริงหรือกล้า! กำลังขาดคนอยู่พอดี!”

ฝีเท้าของเธอชะงักลงเล็กน้อย