บทที่ 49 พิณ

บทที่ 49 พิณ

“เล่นอะไร?”

แพ็กยุนฮียื่นมือทั้งห้าออกมาอย่างไร้เดียงสา

“ฉันให้โอกาสเธอห้าครั้ง ถ้าเธอหาขวดไวน์แดงที่ฉันแยกไม่ออกว่าเป็นไวน์ปีไหนและมาจากแหล่งผลิตใดได้ ก็ถือว่าฉันแพ้”

เธอลากเสียงท้ายประโยคเล็กน้อย ก่อนพูดต่อ

“แต่ถ้าฉันทายถูกทั้งหมด ยุนอึน เธอต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดของร้านไวน์ร้อนปรุงเครื่องเทศที่ฉันจะเปิดในงานวันครบรอบโรงเรียนครั้งนี้ แถมยังต้องมาช่วยขายด้วยตัวเองอีกด้วย

ส่วนรายได้ทั้งหมดต้องเป็นของฉัน ตกลงไหม?”

บทลงโทษฟังดูเหมือนเกมเล่นขายของของเด็ก ๆ จนวอนจุนซอกฟังแล้วยังอดขำไม่ได้

ชีรยุนอึนแค่นเสียงเย็นชา “แล้วถ้าเธอแพ้ล่ะ?”

“เธอเป็นคนกำหนดได้เลย”