บทที่ 36 ของขวัญ

บทที่ 36 ของขวัญ

รถแท็กซี่จอดลงตรงปากซอยหน้าหมู่บ้านอีฮวาดง

จางยูนาลงจากรถพร้อมถุงของขวัญสองใบ สายลมยามค่ำคืนพัดปะทะใบหน้า กลิ่นโซจูและต็อกบกกีรสเผ็ดจากร้านเหล้าริมทางลอยมาแตะจมูก

เธอเปลี่ยนกลับมาสวมชุดนักเรียนแล้ว ผ้าสีน้ำเงินเข้มดูหม่นเทาอยู่ใต้แสงไฟถนน แม้จะเป็นชุดนักเรียนแบบเดียวกัน แต่คุณภาพเนื้อผ้าของชุดนักเรียนสำหรับนักเรียนทุนจะนำไปเทียบกับชุดของเหล่าทายาทรุ่นสองตระกูลแชโบลได้อย่างไรกัน

สายกระเป๋านักเรียนกดทับลงบนไหล่ มือหนึ่งกำถุงของขวัญสองใบไว้แน่น เธอค่อย ๆ เดินกลับบ้านทีละก้าว

เหนือซอยมีสายไฟระโยงระยางไขว้กันอย่างไร้ระเบียบ ร้านเหล้าบางร้านยังคงเปิดไฟอยู่หน้าร้านมีชายวัยกลางคนหลายคนนั่งดื่มจนเกือบเมา เสียงพูดคุยอ้อแอ้ปะปนกันไปหมด