บทที่ 35 มงกุฎ

บทที่ 35 มงกุฎ

สายตาของแพ็กตงอุกหยุดอยู่บนใบหน้าของเธอชั่วครู่

ดวงตาคู่นั้นที่อยู่หลังแว่นกรอบเงินดูอ่อนโยน ไม่อาจมองเห็นอารมณ์พิเศษใด ๆ ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยให้คำพูดประโยคนั้นผ่านไปง่าย ๆ เช่นกัน

เขาหันไปมองควอนจองอูอีกครั้ง ราวกับกำลังพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าและตระกูลที่อยู่เบื้องหลังเขาใหม่ ว่าเหมาะสมกับเฮโลอีสหรือไม่

“พ่อกับแม่ไม่ได้บอกให้หนูไปอยู่บ้านฝั่งชองดัมดงเหรอ? ไปพักอาศัยอยู่บ้านคนอื่นตลอดแบบนี้ก็ไม่ค่อยเหมาะเท่าไรนะ”

หัวใจของแพ็กยุนฮีพลันกระตุกเล็กน้อย

เธอกลัวว่าเขาจะถามอะไรต่อไปมากกว่านี้ เพราะอาจทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาได้

อย่างไรเสีย เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประตูบ้านในชองดัมดงหันไปทางไหน สำหรับเธอแล้ว บ้านหลังนั้นเป็นสถานที่แปลกหน้าพอ ๆ กับพื้นผิวดวงจันทร์

เธอจึงแสร้งทำเป็นเหลือบมองไปทางควอนจองอูอย่างไม่ตั้งใจ