บทที่ 22 ป้อนอาหารหมา

บทที่ 22 ป้อนอาหารหมา

ตลอดหนึ่งคาบเรียน แพ็กยุนฮีขี่ม้าตามแกล้งม้าของวอนจุนซอกอยู่เป็นระยะ

ม้าอันดาลูเซียของเธอมีจังหวะก้าวเบาสบาย บางครั้งก็เดินช้าบ้างเร็วบ้างตามข้างลำตัวของม้าสีน้ำตาลแดงตัวใหญ่

เธอโน้มตัวไปด้านข้าง หันไปมองม้าของวอนจุนซอกด้วยรอยยิ้มร่าเริง

“ขอดูหน่อยซิ ใครกันนะที่ชื่อ Sweet Honey? อ๋อ—ที่แท้ก็เธอนี่เอง เจ้าหนูหวานชื่นผู้แสนสุข!”

วอนจุนซอกไม่แม้แต่จะหันกลับมา น้ำเสียงอู้อี้ลอยมาจากด้านหน้า

“มันชื่อสวีตฮันนี”

“อ๋อ—Sweet Honey~”

“แพ็กยุนฮี”

“อะไรเหรอคะ คุณพ่อของ Sweet Honey?”