บทที่ 21 เจ้าหญิงตัวน้อย

บทที่ 21 เจ้าหญิงตัวน้อย

แพ็กยุนฮีออกไปแล้วก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย

ใกล้ถึงเวลาเรียนวิชาขี่ม้าแล้ว ภายในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแทบไม่เหลือใครอยู่

ชีรยุนอึนพิงประตูตู้ล็อกเกอร์ มือหนึ่งกำสายรัดหมวกขี่ม้าไว้ พลางกระซิบกระซาบกับมินฮารินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“ยัยบ้านั่นคงหาเรื่องอ้างแล้วหนีกลับบ้านไปแล้วล่ะมั้ง ไม่อย่างนั้นทำไมป่านนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงาเลย”

“อย่าคิดไปเองสิ”

มินฮารินปิดประตูตู้ล็อกเกอร์ หันหน้าเข้าหากระจกจัดปกเสื้อเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนเก็บปอยผมที่หลุดออกมาเข้าไปในหมวก ท่าทางราวกับไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก

“ฉันไม่ได้พูดส่งเดชโดยไม่มีมูลสักหน่อย” ชีรยุนอึนแค่นเสียงเบา ๆ “คนของฝ่ายบริหารโรงเรียนบอกฉันมาแล้วว่า เธอยังไม่ได้จ่ายค่าธรรมเนียมอุปกรณ์ขี่ม้าและไม่ได้ส่งม้าของตัวเองมาฝากเลี้ยงที่โรงเรียนด้วย แล้วเธอจะเอาม้าที่ไหนมาขี่ล่ะ?”