บทที่ 15 เธอนี่ร้ายจริง ๆ

บทที่ 15 เธอนี่ร้ายจริง ๆ

“รู้จักสถานะของตัวเองให้ดีงั้นหรือ?”

แพ็กยุนฮีใช้มือข้างหนึ่งยันขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อน โน้มตัวเข้าไปใกล้กระจกเล็กน้อย

ใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจกปราศจากความอ่อนโยนและไร้เดียงสาที่เธอมักแสดงออกตามปกติ หางตายกขึ้นอย่างเกียจคร้าน สายตาค่อย ๆ กวาดมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างเชื่องช้า

เธอหยิบขวดน้ำหอมที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ขึ้นมา เล็งไปยังคนในกระจกแล้วกดหัวฉีด ละอองน้ำหอมละเอียดฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ

“สถานะของฉันน่ะหรือ?”

มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ปลายรอยยิ้มนั้นแฝงความเจ้าเล่ห์และคมคายอยู่เล็กน้อย

“ก็คือเจ้านายของนายไงล่ะ”

กลิ่นน้ำหอมค่อย ๆ กระจายออกมา กลิ่นแรกเป็นเบอร์กามอตผสมพริกไทยสีชมพู แม้จะฉุนจมูกอยู่ชั่วขณะ แต่ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นกลิ่นหอมสงบนุ่มนวลขึ้น