กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปลาเค็มแสนหวาน
บทที่ 13 การหยอกล้อ
ดูเหมือนคังมินซอกจะป่วยเสียแล้ว
หลังจากจัดการงานศพของชีอาเสร็จสิ้น เขาก็ทรุดลงราวกับหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว
ดวงตาคู่นั้นที่แฟนคลับเคยชื่นชมว่ามีชีวิตชีวาและเปล่งประกาย บัดนี้กลับเหมือนถูกใครบางคนพรากแสงสว่างทั้งหมดไป เหลือเพียงดวงตาว่างเปล่าที่ฝังอยู่ในเบ้าตา ไม่ว่าจะมองอะไรก็คล้ายมีม่านหมอกบาง ๆ ปกคลุมอยู่เสมอ
ผู้จัดการพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาพักผ่อน เพื่อนร่วมวงชวนเขาออกไปข้างนอกเพื่อผ่อนคลาย ส่วนบริษัทก็เชิญจิตแพทย์ฝีมือดีที่สุดมาพบเขาถึงบ้าน
แต่เขาเพียงนั่งอยู่บนโซฟา ปล่อยให้ขนตาทอดต่ำลง ราวกับหุ่นขี้ผึ้งที่ถูกพรากวิญญาณไปแล้ว
เขากลับเข้าไปในห้องที่ชีอาเคยอาศัยอยู่ แล้วฝังใบหน้าลงบนหมอนที่เธอเคยหนุนนอน
“กลิ่นจางเกินไปแล้ว”
กลิ่นอายที่หลงเหลืออยู่ในห้องนี้แทบจะเลือนหายไปจนหมดสิ้น
เขาใกล้จะไม่ได้กลิ่นมันอีกแล้ว