กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านแม่”
เด็กหญิงดวงหน้ากลม ผูกผมจุกเล็กๆ สองข้างเดินยิ้มร่าเข้ามาพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้ว “ท่านแม่! ท่านแม่! ท่านแม่!”
นางยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน “แม่อยู่นี่แล้ว”
เด็กหญิงวิ่งร่าเข้ามา โถมตัวเข้าสู่อ้อมอกนางหนักราวกับลูกตุ้มเหล็ก นางหลุดขำ ลูบแก้มกลมของเด็กหญิง พลันรู้สึกถึงความผิดปกติ
เด็กคนนี้เพิ่งคลอดมิใช่หรือ
ไฉนจู่ๆ จึงโตปานนี้ ทั้งยังพูดได้คล่องแล้วเล่า
นางลืมตาตื่นขึ้นมา
ใบหน้าหล่อเหลาคุ้นเคยที่ดูซูบเซียวไปบ้างปรากฏขึ้นตรงหน้า ขอบตาทั้งสองข้างแดงระเรื่อ
นางยื่นมือออกไปลูบใบหน้าเขาแผ่วเบา “ไฉนจึงซูบไปเช่นนี้ ร้องไห้มาหรือ”