กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยเยี่ยนปั้นหน้าขรึมขวางสือเยี่ยนไว้ "เมื่อครู่ข้าเข้าไปยังถูกพี่สะใภ้รองไล่ออกมาเลย พี่สะใภ้รองบอกว่าในห้องคลอดไม่ควรมีคนมาก ห้ามใครเข้าไปอีกเด็ดขาด"
สือเยี่ยนผู้อารมณ์ดีมาตลอดเริ่มมีโทสะขึ้นมาบ้าง "ข้าเป็นพ่อแท้ๆ ของลูก เหตุใดจะเข้าห้องคลอดไม่ได้ เลิกขวางได้แล้ว! ข้าจะเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนชิงเหอ!"
เผยเยี่ยนตวัดสายตาถลึงใส่ "ข้าเฝ้าอยู่ตรงนี้ อย่าว่าแต่คนเลย แม้แต่แมลงวันสักตัวก็อย่าหวังว่าจะบินผ่านไปได้"
"หุบปากกันให้หมด" หมอหลวงหลูทนดูต่อไปไม่ไหว ขมวดคิ้วปราม "ส่งเสียงเอะอะโวยวายกัน โอรสสวรรค์ได้ยินเข้าจิตใจจะว้าวุ่นเอาได้"
สือเยี่ยนและเผยเยี่ยนรีบหุบปากทันควัน ทั้งสองสบตากัน แววตาต่างยังเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย