กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จากกันไปปีกว่า ครั้นได้พบแม่ทัพของตน จ้าวเหอฮวาก็ตื่นเต้นยิ่งนัก คุกเข่าลงเสียงดังตุบ "ท่านแม่ทัพ!"
เผยอวิ๋นเองก็เปี่ยมด้วยความยินดี ยื่นมือไปประคองขุนพลคู่ใจลุกขึ้น "รีบลุกขึ้นมาพูดคุยเถิด"
จ้าวเหอฮวารายงานเรื่องการส่งมอบงานกับกองทัพเป่ยผิงอย่างคล่องแคล่ว "…พวกเรามีทั้งหมดหนึ่งพันนาย มีกึ่งหนึ่งไม่ประสงค์จะจากมา ข้าจึงมอบพวกเขาไว้ให้แม่ทัพเมิ่งหก แล้วพาข้ามารวมห้าร้อยนายเจ้าค่ะ"
เผยอวิ๋นคลายหัวคิ้ว แย้มยิ้มพลางเอ่ยเสียงเบา "นับว่ามากกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก ต่อให้พวกเขาจะอยู่ค่ายทหารเป่ยผิงกันหมด ข้าก็ไม่มีสิ่งใดจะว่า ตอนนี้ได้ทหารเก่ามาห้าร้อยนาย ย่อมดียิ่งนัก! ข้ากำลังขาดแคลนคนอยู่พอดี!"