กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ! เสบียงทหารโดนปล้นงั้นรึ?!”
ท่านแม่ทัพใหญ่จางโทสะพวยพุ่ง ตบโต๊ะผางลุกพรวดขึ้นมา แรงอารมณ์ฉุดรั้งไปถึงบาดแผลตรงเอวและหน้าท้องจนเจ็บแปลบ ต้องสูดปากครางซีด
ที่ปรึกษาโจวไม่กล้าเงยหน้า ได้แต่ก้มหน้าหน้าดำคร่ำเครียดขานรับ เมื่อเห็นท่านแม่ทัพใหญ่หนวดเครากระดิกเดือดดาลจนคุมไม่อยู่ คนหัวไวอย่างที่ปรึกษาโจวจึงรีบเรียกตัวเจ้าพวกดวงซวยไม่กี่คนที่รอดตายหนีกลับมาได้เข้ามาทันที “พวกมันไม่กี่คนนี้รอดชีวิตมาได้ ท่านแม่ทัพใหญ่ซักถามพวกมันดูได้ขอรับ”
พอซักถามแล้ว ท่านแม่ทัพใหญ่จางยิ่งเดือดดาลเป็นทวีคูณ ชักดาบฟันดับไปหนึ่งคนตรงนั้น ที่เหลือถูกลากตัวออกไปบั่นคอจนหมดสิ้น
วันถัดมา ตรงลานโล่งใต้ประตูกำแพงเมืองป๋อไห่ พลันปรากฏทหารกว่าหนึ่งร้อยนาย