กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหมันต์ย่างกราย ลมหนาวพัดกระหน่ำหวีดหวิว
ธงอักษร "ลู่" สีดำบนผืนผ้าสีเหลืองสะบัดพะเยิบพะยาบกลางสายลม
ท่านแม่ทัพใหญ่จางยืนตระหง่านอยู่บนกำแพงเมือง จ้องมองธงอักษรลู่ผืนนั้นด้วยสีหน้าบูดบึ้งถึงขีดสุด
ทัพผิงหยางและทัพไท่หยวนยังพอทำเนา ทั้งคู่เป็นเพียงกองกำลังชั้นสองชั้นสามของแดนเหนือ มิได้มีสิ่งใดให้ต้องหวาดเกรง แต่ทัพผูหยางแม้ชื่อเสียงไม่โดดเด่น แท้จริงกลับเป็นกองทหารฝีมือเยี่ยมยอดอย่างแท้จริง แทบมิได้ด้อยไปกว่ากองทัพเป่ยผิงเลยสักนิด
ตัวแม่ทัพลู่ผู้นี้เป็นคนสุขุมไม่ชอบอวดอ้าง ทว่าทั้งการคุมทัพและฝึกทหารล้วนเปี่ยมด้วยฝีมือเนื้อแท้ ในบรรดาขุนศึกแดนเหนือ ย่อนับเข้าสามอันดับแรกได้สบาย